Palm Desert

Dei siste dagene har vi…
DSC07874
…fått «guida» tur til «The accidental sea» eller «Salton sea» som den egentleg heiter. Spanande naturfenomen «gone wrong». (Oi, eg eg blitt sånn Hollywoodfrue som ikkje klarer å snakke utan å putte inn random engelske ord?)

DSC07878
…oppdaga at død fisk i store mengder ikkje lukter spesiellt digg.

DSC07886
…vært på bananmuseum! (Lista over museum sålangt på turen: Psykiatrimuseum, torturmuseum, bananmuseum og tequilamuseum! Sa nokon kulturell?)

DSC07904
…hatt følelsen av å være i Noreg på Califonia-veger.

DSC07898
…smilt til fotografen.

DSC07910
…vært på ikkjesåveldigromantisk-dobbeldate og sett på solnedgangen.

DSC07920
…spist kake til frokost!

DSC07922
…trykka oss sjølv inn i ein boks med 78 andre hylende turister for å komme til toppen av eit fjell.

DSC07931
…i likhet med dei andre turistane hatt bittelitt høy puls.

DSC07956
…sett vinterens første snø.

DSC07995
…lukta litt på trærne (fordi dei lukta fløtekarameller, og fløtekarameller lukter godt!)

DSC07972
…vifta litt med beina utanfor eit stup (for andre gang på veldig kort tid).

DSC07999
…oppdaga at ein blir skitten i ansiktet av å lukte på alle trærne i skogen (Olav Emil er ikkje skitten for han lukta bare på meg)

DSC07942
…sett enda fleire ville dyr.

DSC07996
…og generellt kost oss fryktelig masse!

Dei siste to bildene her er ei spesiell internhumor-helsing til min gode reisemakker Åshild:
DSC07992
DSC07952
Eg vonar du storkoser deg i Mexico! Trærne i Califonia er mykje betre enn dei i Mexico City, bare så du veit det!

USA

For ein liten evighet maste Åshild om at eg måtte skrive eit innlegg om alt det gøye eg gjorde i Hollywood. Vanskelig oppgave. Her er det folk forventer å finne når ein skriver om Hollywood:DSC07459

Og dette var det eg faktisk gjorde i Hollywood:

-Sov.
-Hadde influensa.
-Brukte litt for masse penger.
-Drakk litt for masse kaffe (som eg opptil fleire ganger fikk spørsmål om eg ville ha krem på toppen: Nei, eg skal ikkje ha piska krem på kaffien!)
-Kræsja med folk som konstant stoppa for å se på dei irriterende stjernene på fortauet.

Det beste med heile Hollywood var faktisk at Hanne (som var så snill å låne meg leiligheten sin dei 2 nettene eg venta på Olav Emil) hadde 12 puter i senga si!
IMAG7156
…og når ein etter 3 uker på 8-mannsrom på hostell i Mexico med ei lita, klumpete lefse til pute ender opp i denne haugen (når ein både har døgna og får influensa) ser eg ærlig talt ikkje poenget med Hollywood.

Det 2.beste med heile Hollywood var når supermann plutselig stod bak meg i køen på butikken. Den dagen det skjer på Os…

Etter 3 dager i Hollywood kom omsider mannen. Det var stas (til og med meir stas enn å ha supermann bak seg i køen på butikken… Og supermann kjøpte tyggis forresten, om nokon lurte på det).  Etter enda to dager i Hollywood gikk turen videre til Las Vegas. Og bra var det, for det er begrensa hvor lenge det er gøy å være på eit sted der 95% av butikkene er souvenirbutikker og 100% av folkene der enten er teite turister eller selgere som vil kaste deg inn i souvenirbutikken sin…

DSC07793

Vegas var ein bra by. For den samme summen som ein bruker på 8-mannsrom på hostell i Mexico City får ein eit dobbeltrom med verdas største seng og rikelig med dopapir (Ædabæda Åshild!) i Las Vegas!
DSC07511Fornøgd mann på veg til Grand Canyon.

Frå Las Vegas er det også relativt kort vei til Grand Canyon. For ein stakkars vestlending som er sulten på naturopplevingar etter litt for lang tid i storbyen er ikkje det å forakte.

DSC07580

I USA er til og med den fine naturen privatisert, så ein må for all del ikkje glemme å ta med lommeboka (Noreg er ganske fint sånn sett, enn så lenge).

DSC07680 DSC07628

Hvert år «faller» 1-2 personer ned Grand Canyon. Vi ble heldigvis ikkje ein del av den statestikken, og kunne reise fornøyde tilbake til Las Vegas.

DSC07811
Nokon som fremleis lurar på kvifor amerikanerane er eit av verdas feitaste folkeslag?
DSC07726
Las Vegas by night.

Etter to fine dager i Las Vegas og ein fin dag ved Grand Canyon gikk turen tilbake igjen til California. Og det blir ikkje skikkelig biltur før ein treffer på litt «roadkill».
DSC07848DSC07845
Sjølv om vi begge har liv på samvittigheten var det heldigvis ikkje oss som traff på denne.
DSC07873Denne lille krabaten fant vi på gå-tur i ørkenen. Kjempegøy heilt til den fant ut at den skulle springe over armen min da eg la meg ned for å ta bilde.

Nå er vi vel fremme i Palm Desert (og det har vi faktisk vært i eit par dager nå), men sidan det er natt her nå tenker eg at vi sier at «forsettelse følger…»

Cruz Roja Mexicana

IMAG7084Siste hospiteringsvakt er over, og vi har hatt ei fantastisk vakt hos Cruz Roja Mexicana. Statistikk en i forrige innlegg ble «bare» utvida med en mindre trafikkulykke, men det har likevel vært eit spennende, lærerikt og ikkje minst anderledes døgn.

Nå skal siste dag i Mexico City nytes før det er avreise til LA i natt. Litt fint men likevel veldig trist…

 

«Skru på sirenen og gje meg varige mèn»

IMAG7052
(Ein av grunnane til at det er umulig å sove ei heil natt i Mexico City utan øyreproppar! Funfact for folk som ikkje har peiling på sirener: I Noreg har dei fleste utrykkningskøyretøy to sirener som dei veksler mellom! I Mexico er talet uendeleg og dei har ein radio/megafon i tilegg!)

6 dagar med hospitering er gjennomført og statistikken sålangt ser sånn ut:

5 trafikkulykker (dei fleste mindre alvorlige)
2 tømminger av absess (!)
2 Idrettskader
1 mulig beinbrudd
1 overflytting frå sjukehus til sjukehus
1 psykiatri
1 skrubbsår
1 urinvegsinfeksjon
1 transport av sengeliggende pasient frå heim til bedrift for å skrive under på (ikke helserelaterte) papirer for så å køyre heim igjen.

Eg skal innrømme at eg forventa sjangsen for å treffe på pasienter med litt meir «spennende» tilstander var litt større i ein millionby enn i lille bygde-Noreg, men realiteten er vist ein heilt annan. Meksikanere har i det minste ein tendens til å få den minste lille ting til å virke spennende.

IMAG7048

Til nå har vi hatt 3 dager i ein privat ambulanse og 2 dager i ein offentlig ambulanse. Ein relativt stor andel av pasientene ville aldri vært i nærleiken av ein ambulanse om dei befant seg i Noreg, men fordi det er penger i bildet får dei hjelp av ambulansen likevel (ofte i form av ibux, voltarolkrem og enorme mengder bandasje, også på ubetydlige skrubbsår).

Vi har og vært vitne til at pasienter som (etter vår meining) burde få hjelp/legetilsyn etter ulykke ikkje får det på grunn av kostnadene.

I morgon er 2.siste dag i Mexico City og siste dag med hospitering (for min del) og atter ein gang prøver vi oss på ein ny teneste. Kanskje i morgon er dagen vi får sjå dei tinga som preger avisforsidene og gjør Mexico City til verdas 2.farligste by?

IMAG7038

 

On top of the world…

I dag…

…har vi vært flinke og spist digg (les:ikkje meksikansk) veggismat hos yndlingsmeksikaneren vår:DSC07174

…har vi (etter ein måned i Mexico) omsider fått tak i frimerker!

…har vi vært på torturmuseum.

…har vi vært «flinke» turister på toppen av storbyen:DSC07415

…har eg tatt masse bilder av den flotte turistfella vi gikk i:DSC07402

…har vi atter ein gang sett hvor flinke meksikanske lærere er å demonstrere:DSC07427

…har vi hatt flott utsikt til solnedgangen og sett kor flott Mexico City kan være «by night»:DSC07437

…har vi funnet ut at mannfolk stinker og at myggspray ikkje hjelper.

…har eg hatt eit lite uhell…DSC07444

…som innebar iste:DSC07439

…har eg atter ein gang blitt kalt for ein «ryddevirvel» og «fru orden» (In yo face mamma og Iselin!)

…har eg vurdert å lage «heime hos»-reportasje, men dette bildet sier vel det meste:DSC07445

Etter 3 dager på «jobb» var det godt med ein fridag som turister. I går tilbrakte vi mesten 12 timer i ein garasje mens vi spiste søppelmat og sov. I morgon er ein ny dag med nye muligheter og ein ny tjeneste som skal (hvis alt går etter planen) sjekkes ut…

Buenas noches (eller noko sånn)

«Gje meg ein ambulanse så eg kan forstå»

Det har vært stille frå denne kanten den siste uka. Det er hverken manglende internett, naturkatastrofer eller død og fordervelse som er skyld i bloggtørken, men mangel på spennende ting å dele.

Den siste uka har vi gått rundt som unger fanga i ein evig lille-julafta. Vi har vi venta og gleda oss og stadig vekk fått draumande knust! I rein desperasjon har vi brukt tida på bl.a:

-Springe om kapp med ekornene i parken. (Trening 2200 m.o.h er vist tyngre enn «vanlig» trening)
-Ta bilder av ekornene i parken.
DSC07330
-Oppdage god (les: Ikkje-meksikansk) og sunn mat (servert av ein fyr som i motsettning til nesten alle andre meksikanere såg god og sunn ut og som i tilegg kunne lage kaffe.)
DSC07173
-Lært at «kaffe» på spansk er «kaffe».
-Tatt Crossfit-jomfrudommen min!
-Hatt problemer med å gå 3 dager etterpå!
-Tatt bakholdsangrep på politiet. Dei såg overaska ut!
DSC07178
(Her er dei snikfotografert, så då ser dei sjølvsagt ikkje så overaska ut).
-Sikla på alla ambulansene i denne evig-store byen.
DSC07179
-Feira ting som har gått bra men så gikk det ikkje så bra likevel (men corona og sushi er hvertfall altid godt).
DSC07187
-Sett at røde kors i Mexico (i disse katastrofetider) har ganske mykje meir å gjøre enn til dømes i Noreg.
DSC07180
-Sovet!

Oppsummering: Bortsett frå spising, trening, shopping, gåing og soving har vekslet mellom håp om at ting ordner seg og irritasjon over at ting tar tid og stadig blir utsatt. (Og eg som synes at «african time» er teit! «Mexican time» er verre!)

Vi tok til slutt saken i egne hender, og i dag ordna ting seg omsider:
IMAG7003

Rolig, men likevel spennende og lærerik arbeidsdag gjennomført i ein privat ambulansetjeneste i Mexico City. I morgon har vi ein ny og spanande arbeidsdag i vente!