Mållaus (og på reisefot igjen).

Ein gong for det som kjennes ut som veldig mange år sidan starta eg det som begynte som ein reiseblogg. Kor vellykka det var kan vel diskuterast.

Folk påstår at eg er flink å skrive og at dei liker å lese det eg skriv, men eg trur eg begynner å bli gammal, og bloggen er ikkje lenger det den ein gong var meint som, og lever definitivt ikkje opp til namnet sitt som betyr «leik og moro». Mens eg før kunne sitte oppe i timevis å skrive når eg var på tur, frister det no meir å legge seg tidleg (eller å drikke øl og legge seg akkurat passe seint) . Dessutan har livet definitivt flest kvardagar, og dei er dessverre ikkje mykje å skryte av for tida.

«Det er ikkje mykje kvalitet utan kvantitet» påpeika Olav Emil ein gong vi diskuterte bloggvanene mine, og der har eg definitivt mykje å gå på. No har eg vært nesten 6 dagar i det eg meiner er eit av verdas flottaste land, utan ein einaste oppdatering.

20180926_183914

(Eg tar det som ein sjølvfølge at alle forstår at eg er på Island når eg seier at eg er i eit av verdas vakraste land.)

For litt over ei veke sidan posta eg det vanskelegaste og mest personlege blogginnlegget eg nokon sinne har skrevet. Eit par dagar seinare satt eg på flyet til Island…

Den siste tida har vært ekstremt vanskeleg, og for første gong på lenge kjennes det ut som eg endeleg gjer noko rett; Både når eg omsider kan være open om alt vi skal igjennom og når eg «flyktar» til Island.

Det har vært altfor mange negative kjensler den siste tida. Eg har vært frustrert, livredd, sinna og bitter.  Å formulere det førre blogginnlegget utan at alle dei kjenslene skulle overskygge bodskapet var ekstremt vanskeleg.

Eg er framleis redd for prosessen vi skal inn i og alt det bringer med seg. Eg er bitter for at livet ikkje blei som eg ville og følgde tidsplanen eg såg for meg. Eg har i periodar vært sint og frustrert på folk og ting rundt meg, som konstant minner meg på at eg ikkje er der eg vil være i livet.

I tillegg til det finaste kommentarfeltet eg nokon sinne har lest har innboksen min blitt fylt opp med kjærleik, lykkeønskingar og tøffe, personlege historier. Eg er ekstremt audmjuk og takksam for alle som har tatt seg tid til å sende meg meldingar og delt kva dei sjølv har vært igjennom. Det betyr så mykje at eg ikkje klarer å setje ord på det!

Sjølv om eg veit at folk ikkje meiner det vondt når dei ber meg ta graviditetstestar når eg er sjuk, stiller dumme spørsmål når eg ikkje drikker og forteljar meg at den biologiske klokka tikkar, har det vært ekstremt vanskeleg å oversjå slike kommentarar samstundes som ein går igjennom ein så lang og vanskeleg prosess som vi er i.  Eg føler meg omsider litt meir klar til å forholde meg til folk og tinga dei nokon gonger seier og gjer som sårar meg. Det gjer godt.

Eg har fått mange meldingar frå folk som forteljar at dei føler på dei same forventningane som meg og får dei same kommentarane som eg har fått. Eg har sjølv ønska å vente med å være open om dette fram til eg hadde ein konkret tidsplan å forholde meg til. Mange blir aldri klare for å være opne om det dei går igjennom, og eg håper det er noko folk kan bli flinkare til å hugse på. Familieplanlegging er ein privatsak, og det er ikkje alle som ynskjer å fortelje naboen eller kollegaen om spontanaborten dei hadde for nokon veker siden, når det blir slengt ut ein kommentar om at «er det ikkje på tide å produsere ein baby snart?»

Det var dagens moralpreik. Uansett: Tusen millionar takk for alle fine meldingar!
Faith in humanity restored!

Island Ringveg dag 1

Tilbake til Island!

På måndag satte eg meg på flyet til Island med eit av dei finaste og tøffaste menneskjene eg kjenner. Vi har hatt nokon fantastiske dagar i Reykjavik og køyrd den berømte «Golden circle» som eg trur må få eit eiga innlegg, med bilder frå mesterfotografen som eg var heldig å ha med meg på turen.

20180924_190605

I går morges reiste Serina vidare til London på konsert, mens eg starta tidenes road trip.

Om du googler «Iceland roundtrip in 3 days» (eller bytter tre-tallet ut med 4,5 eller 7 for den del) er alle internettforumene klare på at turen eg no har lagt ut på er galskap. Amerikaneren som kom inn på turistinformasjonen i Reykjavik blei fraråda å ta turen til trass for at ho hadde 9 dagar på seg. Det var openbart at dei syntes eg var ein uvitande idiot som i det heile tatt tenkte tanken, med bare 4 døgn igjen før flyet gikk.

20180928_191011

Heldigvis tok eg valet å ikkje høyre på turistinformasjonen i Reykjavik, men heller høyre på ein meir fornuftig islending (Takk Stefan!) og satte kursen østover med mål om å køyre den islandske ringvegen, sjølv med begrensa tid til rådigheit.

Sjølvsagt skulle eg gjerne tatt den same turen med 3 veker istadenfor 3 dagar, for så flott er faktisk Island, men eg er overtydd om at dette er ein av dei beste måtane å sjå Island, med den korte tida eg har (når eg tar med i regnestykket at eg elsker å køyre bil og at eg har vært på Island før).

20180928_170625

Turen starta på morgonen i grått og trist vær, og etter eit par hundre kilometer i endelaust månelandskap og regn og lavt skydekke lurte eg på om eg hadde tatt rett avgjersle. Då gråværet gikk over blei det openbart at eg har tatt rett val. Vindstyrken i går var oppimot orkan nokon stader, men utsikten var fantastisk.
Dessutan er det god underhaldning å sjå asiatiske turistar som krøller seg saman og dytter kvarandre framover i forsøk på å ikkje blåse bort. Island er sikkert ingen spøk for dei som ikkje har opplevd skikkeleg vær før.

20180928_170340
Etter altfor mange timar i bilen (og litt utanfor) kom eg omsider fram til Egilsstaðir akkurat for seint til å ta inn på eit av dei mange gjestehusa, som stengte ca ein time tidlegare. Istadenfor natt-tur til Akureyri  tok eg valet å bruke ein solid slant med pengar på skikkeleg hotell. Etter ei god natts søvn i den beste senga på lenge tenker eg at det ikkje var så dumt.

20180928_220621

Eg trur eg har gått glipp av mykje fint, når eg måtte køyre det som kanskje er den finaste delen av turen etter at det var blitt mørkt, men då eg køyrde ned mot Egilsstaðir og nordlyset openbarte seg blei det fort gløymd.

Eg skulle sjølvsagt ønske at eg hadde med meg skikkeleg kamera på turen, men når mobilen min klarer å ta dette bildet, så tenker eg at eg omsider kan skryte på meg å ha opplevd nordlyset (på ekte, og ikkje bare sånn «vestlandsnordlys»).

No går turen vidare frå Egilsstaðir mot Akureyri. Kor langt eg skal i dag har eg ennå ikkje bestemt meg for, men det blir definitivt ikkje 733 km.

Eg har for lengst gitt opp å love nye blogginnlegg: livet og dagsformen er for uforutsigbart til det, men eg håper på overskudd til eit nytt blogginnlegg frå resten av reiseruta.

20180928_142640

Fred og kjærleik ❤

2 thoughts on “Mållaus (og på reisefot igjen).

  1. Takk for at du tar den lange turen for å kunne sende meg bilde av skiltet!
    Svigerfar Egil
    (Så kan dere andre lure på hvilket skilt vi snakker om….

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s