Egilsstaðir – Raufarhöfn – Akureyri

Island Ringveg dag 1

Dei som leste førre blogginnlegg veit allereie at eg starta dagen i dag i Egilsstaðir på nord-austkysten på Island. Dagen starta med hotellfrukost, kaffi og blogginnlegg. (Openbart ikkje nok kaffi, for eg presterte å lage verdens lengste setning. Note to self: Hugs å rette på det på eit eller anna tidspunkt.)

20180929_130216

Då eg kom til Egilsstaðir var det bekmørkt, med unntak av den nesten fulle månen og nordlyset. Hotellet viste seg å ha fantastisk beliggenhet i eit område eg gjerne skulle hatt tid til å utforske meir.

20180930_005221
Før avreise traff eg han her. Han spurte fint om eg kunne kaste litt pinne til han, og vi blei gode venner. Det var nesten litt trist å reise frå Egilsstaðir.

20180929_144302
Då eg starta dagen var været «vanleg» grått og overskya før det klarna opp. På ei av dei mange viddene tideleg på turen møtte eg på dette vær-skillet og tenkte «Kult. Dette må eg prøve å få tatt nokon bra bileter av. Dei svarte skyene såg i byrjinga ut til å være langt vekke, så eg tenkte ikkje noko meir over det, før den blåe himmelen over meg plutseleg var historie.

20180929_173744
Litt grått vær har aldri stoppa ein vestlending, eller joda, stadig vekk… Men ikkje i dag. Til trass for det smådårlege været tok eg omvegen om Raufarhöfn i håp om å nå Hraunhafnartangi som er det nordlegaste punktet på Island. Eg kom meg ikkje heilt nord (det måtte eg gjort til fots), men eg har vært så langt nord på Island som eg tenker at det var forsvarleg å være i været det plutseleg var. Litt flaks var det og, for no treng eg ikkje å lære meg å si «Hraunhafnartangi».

20180929_155612(0)
Omvegen var ikkje forgjeves. Sjølv om det var mykje vidder og litt «monotont» landskap i periodar, så var det definitivt verdt turen rundt når ein fant plasser som dette.

20180929_161919
…Og så traff eg omsider på det eg trudde var yndlingsskiltet mitt: «Slutt på asfalt» Eg anar ikkje kor mange mil eg har unnagjort på grusveg i dag, og sjølv om det er overlevbart er det ikkje så fint, eksotisk og behageleg som eg hugsa: Sist vi var på Island var vinteren 2009 og sidan vi reiste på vinterstid var alt av «potholes» fylt med snø (ja, eg kjem heim frå ferie og er ein sånn irriterande person som snakkar English når ho ikkje kjem på det norske ordet for noko). Sidan eg køyrer leigebil med sommardekk krysser eg alt eg har for mest mogleg fråvær av snø og is, men holete grusveg er ikkje det beste å køyre på i mange titalls mil.

(Atter ein fordel med Island er at det stort sett bare er sauer som ser deg, når du tar kleine selfies… Og det må ein jo, når ein er på tur åleine.)

20180929_182057
Eg håper dama på turistinformasjonen i Reykjavik leser bloggen min og føler seg dum! Ikkje bare ser det ut til at eg klarer ringvegen på 3 døgn, men eg klarer det med relativt store omvegar.

Eg har køyrd over 500 km i dag. Dei siste kilometrene blei eg (og metrologane) overraska av snøver. Det har vært ein lang dag med mykje bilkøyring og lite anna og eg er hinsides sliten, men det er definitivt verdt det. Eg skulle sjølvsagt ynskje eg hadde hatt nok tid til å sett alle dei fine plassane på vegen i dagslys, men sjølv om eg kanskje går glipp av noko når eg er så gal at eg hopper på ein «Iceland ring road in 3 days» så får eg definitivt med meg mykje meir enn alle som sitter i Reykjavik og ser på vêrmeldinga mens dei skjelver i ullstillongsane.

Island Ringveg dag 1

Eg blir trist når eg tenker på alle turistane som bruker ferien på å stå i dokø på handlesenteret i Vik istadenfor å oppleve Island. Altså verkeleg – oppleve – Island!

No er eg i Akureyri som ser ut som ein stor og fin by. Google-maps har ikkje fått med seg ei einvegskøyrd gate og ei anna gate er gravd vekk, så på grunn av navigasjonsproblemer, natteliv og rånere har ikkje eg og Akureyri det beste forholdet heilt ennå. Men eg krysser fingrene for litt søvn i natt og at Akureyri viser seg å være ein fin by den lille tida eg er her i morgon.

Eg har forøvrig bestilt «Romantisk dobbeltrom». Det har mange opptil fleire fordeler:
1. Eg kan spise pizza i den eine siden av senga og sove i den andre.
2. Siden det er dobbelseng og to dyner, så kan eg «spoone» dyna og putene eg ikkje bruker. Det er kanskje ikkje veldig romantisk, men det er ein veldig fin måte å sove på.

20180929_144605
Eg avsluttar med litt bil-porno dedikert til Olav Emil som liker den slags.

Og for ein gongs skuld slenger eg med eit «dagens spørsmål» til dei som gidder å bruke kommentarfeltet:

Kva i alle dagar er poenget med råning? Sånn seriøst liksom? Og er det verkeleg så gøy å gå i gatene og skrike høgt om natta?

1 thought on “Egilsstaðir – Raufarhöfn – Akureyri

  1. Svar på spm: Ja. Fra 15-17 årsalderen var det artig å være bilsugge.
    Sitte på med edru sjåfør og likevel få ut steam med å spille høy musikk, le og halloie. For ei rolig jenta uten så mye «lovlig» å finne på, var det toppspennende.
    Måtte jo være hjemme seinest kl. 23 da.
    Innrømmer at jeg får litt kick av å suse over Karmøy i Landroveren ( god akustikk) med Serina som sjåfør og klassisk musikk på høytaleren. Toreadormarsjen på full guffe får pulsen til å gå i hundre.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s